content liefdeswoordjes voor Hannelore, Evelyne, Vera, Sarah, Dominiek en Hilde, Greet en Griet, Elyse, Kathrein, Siobhan, Marleen, Regine, Anne, Christina, Maya en alle vrouwen die sterven aan de woorden

Hannelore / Evelyne

jou wil ik
versieren
het is tenslotte zomer
en later herfst en lente
en weer eens zomer
de winter gaat alleen de kachel aan
jou wil ik dus versieren
vandaag en maandag dinsdag woensdag
en alle maanden van het jaar
het is tenslotte zomer
dus wil ik jou
versieren
met woordjes oortjes lange pootjes
met strelen knijpen bijten
en likken zoenen in jou dringen
de lange lange wandelgang
en fluisterend in je oor
versieren als een bloem

Philip Demeester

Hannelore

jou wil ik graag met blinde ogen
voorzichtig zelfverloren
met spitse vingers volle handen
en de holte van mijn voet het
topje van mijn neus en voelend
langzaam van je haar tot rond je navel
en langs je oor tot waar mijn pink
zichzelf verliest en waar je rug
zich opent naar je benen
en langs de holte van je knie
en lager nog je voeten met mijn lippen
blindelings gesloten ogen en
terug naar waar je lippen
langs je knieën en de vouwen
van je lies tot in je navel met
het puntje van mijn tong en hoger
voelend langs je hand verdwalend
waar je borst nu voller weegt
verliest je rug zich aan mijn vinger
en klimt mijn oor zacht roerend
langs de paden van je borst
en fluistert aan je tepelhof terwijl
jij even opgespannen nu mijn hand
terug verdwaalt mijn tong
je mond verzoekend zachter nog
lang je heupen naar je dijen
even twijfelt aan je lippen
ruikt mijn neus je lijf en huid
en dromen vormt mijn geest zich
in gedachten groeit een beeld
dat jij naar lijf en leden
smaakt

en hoe jij in woorden kunt
verschijnen

Philip Demeester

Muze

omdat jij nu nog en zonder woorden
wacht
tot ik jou de rug beroer
jou streel en dieper nog
bespreek
en ja zegt
voor ik jou durf vragen

om jou die met de woorden speelt
en goochelt met ideeën
om jou die
maar woordloos nu
en zonder klank
naakt voor mij
in lange nacht
de tijd opheft en toch niet weet
dat vreemd gevoel maar aangenaam
(ik leen de woorden uit je mond)
dat langs je huid
naar binnen dringt

om jou die nu en zonder woorden
toch vraagt om een gedicht
neemt mijn pen de nacht
ter hand
en schrijft de buikpijn
uit jouw lijf

Philip Demeester

Voelmodel

zomaar lager in je huid
meer nog woorden om je ziel
gloei jij langzaam open
in het zweten van je lijf

voelt een zware hand jouw spier
doorheen de porie van je hart
opent zich je rug, maar langzaam
vloeit vanbinnen ook je lijf

knedend tussen hand en vingertop
nestelt zich een stilte, tussen ons
en wie durft vragen hoe, waarom

vraag je later toch naar woorden
maar liever nog naar zinnen
dan droom jezelf en openstaand

Philip Demeester

Massage - 2

terwijl je stil ligt en niet weet
niet durft wel hoopt maar bang
vol overgave toch vertrouwt
kan jouw gezicht niet schrijven
hoe diep de handen op je lijf
je ziel je hart beroeren
maar dat het vreemd voelt
zeg je wel
vervreemd maar aangenaam
ver van woorden
trillen handen en je heupen
groei je langzaam naar je buik
kwetsbaar nog
beschermd door handen
(hoop ik jou te strelen)
tot een klein genot
en oeverloos
gloei jij voorzichtig open
delend met je lijf

Philip Demeester

Massage

raak me aan en geef me ruimte
raak me door mijn huiden aan
vergeet de woorden sluit de ogen
raak me tot een ruimte aan

glij en voel en streel mijn huid
tot waar ik bij mezelf verlies
en verder opduik uit de tekens
glijdend en mezelf hervind

geef me ruimte raak mijn leven
in mijn huid en spieren aan
laat mijn voelen mij verliezen

open mij met huid en hart
van de wereld tot mezelf
schep me ruimte leer me leven

Philip Demeester

Lorelei

mijn geest wil
mijn lippen likken
tot jouw borsten wegen
in mijn diepe hand

mijn bloed holt kloppend
tot jouw mond zich opent
en mijn lijf zich vlijt
langs jouw open heupen

mijn ogen zoeken losgeslagen
naar het voelen van jouw lijf
vraagt mijn huid zich af
of jouw lippen open zwellen

mijn vingers kortgeschroeid
tasten in de lucht naar jou
en horen hoe mijn hand terloops
jouw borst beroert jouw buik

mijn ogen zoeken naar jouw ogen
die vluchten als de mijne
omdat voelen zonder kijken
niet door woorden is te vatten

(op straat nog trilt mijn lijf
groeit verlangen naar ontluiken
woordloos zoenen en jouw mond
tot onze huid elkaar beroert)

Philip Demeester

Lentemol

ik wil niet liggen wachten
tot de dag aanbreekt
(met schetterende stem)
maar schrijven vrijen
passioneel en tot de mist
aan flarden breekt en voor de zon
de plaats moet ruimen naar
een nieuwe ochtend gluren
ijzig scherp en goed getekend
drummen op het blad een nieuw
contract om samen ondanks
moord en brand en nieuwsbericht
te werken voor een lijfbehoud
dus samen ondanks alles
en zonder het te wegen
misschien maar soms veelal
en dus te dromen wat wil zeggen
leven in oneenzaamheid

Philip Demeester

Telefoon

verslaafd verslaafd en naar jouw lichaam
jouw voelen diep hier onder vingers
jouw huid en spieren vreemd genot
het voelen van de warmte aan je dijen
je hals het puntje van je neus
en langzaam glijdend langs
jouw lijf jouw leden vreemd genot

verdwijnt het woordloos zwijgen en jouw lijf
langzaam langzaam uit mijn hand
en slechts de tijd weet heel misschien
of straks de woorden zullen klinken
en ruiken naar je huid

Philip Demeester

Kunstwerk

naakt lig jij voor mij op bed
blanco als een blad dat wachten kan
licht trillend van verwachting
onvervuld verlangen
open naar wat komen wil

je beeld nog vaag het ritueel begint
langzaam kerft een pen zich in jouw huid
tastend zoekend afstand nemend
krassen zich de vormen aan je lijf

je lijnen gloeien in het donker
zinnen slechts
met lippen af te lezen
voor wie met zachte vingers voelt

het licht flitst aan een laatste kras
onder op je heup en klein verborgen
signeert mijn naam jouw nieuwe leven

Philip Demeester

Woordloos

laat mij zwijgen zonder woorden
voelen hoe je stem vertoont
waar de rede zich verliest
een huis naar zinnen streeft

laat je lippen wijken als een oor
tot waar het oog de leden sluit
blijf dichter hier dicht bij je buik
die voelzaam warmte spreidt

laat de geest zich ver vervliegen
zich in vertrouwen overgeven
dat jouw hart jou dansen leert

laat mij zwijgen zonder woorden
tot waar het oog de leden sluit
mijn mond jouw zinnen spreekt

Philip Demeester

Woordenstorm 1: nacht

moet ik
nu ik zonder woorden
gedachten schrijven op je huid

moet ik
moet ik nu je borsten
zacht wegen in mijn mond
en nu je buik zo stevig
zacht fluisterend op je vel

moet ik
nu ik en volle handen
jouw lijf ontspannen voor me ligt
nu jouw oren kriebelen en jouw dijen
voelend aan mijn neus

moet ik nu
en hoe dan ook
met het puntje van mijn tong
met speeksellijnen schrijven
proberen
hoe je stem klinkt
en je lijf

Philip Demeester

Woordenstorm 2: ochtendgluren

mag ik nu
met volle lippen
strelen
zwijgen met de woorden

tot jouw blik de mijne
raakt

Philip Demeester

Tot straks misschien

stil en diep zou ik in jou
de woorden willen zwijgen
mijn armen rond jouw borst
en zwijgen zwijgen zwijgen

huid aan huid jouw warmte voelen
en zonder woorden woorden spreken
vergeten wat ons achtervolgt en
holt en holt de tijd wil stoppen

zwijgen met jouw wangen praten
aan jouw buik jouw zinnen strelen
met de rugkant van mijn hand

met ogen dicht en diep en stil
woordloos horen aan je lijf
en jou met vingertoppen zien

Philip Demeester

Intellectueel

je was jong
je had nog borsten
bloeiend
bloedend van verveling
gekwelde wijsheid en verbod
jouw onmogelijk
genot

Philip Demeester

Ideologie

dag jij en zwijg nu maar
want woorden doen zo'n pijn
wat mijn ogen zien en voelen
drukt het leven uit jouw hart

laat mij binnen in jouw blik
voelen kneden aaien likken
jouw ogen sluiten en mijn mond
om de woorden te vergeten

Philip Demeester

Woorden

de woorden zijn, zo tergend leeg
vermoeiend hollen ze, de zin voorbij

moe vermoeiend tergend moe
de woorden maken ons, zo tergend leeg

woorden hollen, elke zin ontledend
en drijven ons, voorgoed uiteen

Philip Demeester

Kunstenaar

arrogant wil ik jou
toch
van binnen uit bevoelen
het zelfverzekerd monster
wil jou bij maneschijn
de ogen in het vuur
zwijgen en beluisteren
en voelen met de tong
hoe en of
je buikje klopt

Philip Demeester

Neus

omdat je naast me zit en in de gordel
en door het venster staart het avondlicht
omdat jij probeert en tevergeefs je wenen
te overlachen met een traan je oog

omdat je kwetsbaar bent en blijft en
weent en lacht en bij me bent en blijft en
omdat je kiest en de gevolgen draagt
en weent en lacht verliefde wolk

omdat en daarom nu en dan jou zie ik
graag en in de ogen lacht en weent
en straalt als een verliefde wolk

omdat en jij je huid en vol je lijf
soms aan me vlijt en mij laat bijten
hou ik van jou en voel je graag

Philip Demeester

OPEN BRIEF AAN EEN VERDWAALDE MOEDER

Gedicht 1

dag moeder van de geest
dag vader van het hart
dag kinderen van de lach
dag zusje broertje van mijn
liefde

dag geest en hart en mond
dag jij laat mij jou vragen
wat verdwijnt komt niet terug
dat jouw liefde
liefde slechts kan leven
enig in die eerste keer

dag jij laat mij jou vragen
bemin voorzichtig oordeel niet
te snel gaat vlug verloren
in de woorden uit het leven
wat mooi begon beloftevol
en dan en absoluut
verlost van anders denken
anders voelen anders leven
gered moest worden
van zichzelf
leef voorzichtig met geboden
want buiken borsten billen hangen
sneller dan je denkt en droomt
maar breekbaar is de geest
fragieler nog het hart
dat warmte wil genieten
leven voelen
lijfgenot

Philip Demeester

Gedichtje zonder naam

(na een urendurende seconde
en met een stem nog luider dan gefluister)
ik ben je beest
al naar gelang
ik ben je beestje van genot
van seks of intellect, al naar gelang
(je stilte duurt nog eeuwen door)
ik zie je graag
(en langer nog)
en jouw slavin ben ik
(je bent dus in je lijf
en weer bij mij)
en weet niet half
wat ik bedoel

Philip Demeester

Kortgedicht

want ik ben jij
en liefdeslijf

Philip Demeester

Coda

goedenacht
ik breng je toch naar huis
(want jij bent mij
en lijfgenot)

Philip Demeester

Communicatie
Gelijk

de woorden dreunen door jouw hoofden
opnieuw opnieuw die argumenten
leeg en leger beukt jouw bloed

zonder ruimte om te denken
geen hart of lijf te horen
geen vrijheid om te voelen

uit liefde beukt en ramt zij jou de strot
tot in je buik en lager sterft je hart
langzaam keert je maag en bloedend

de tekens op je huid verschrompelen jezelf
tot jij steeds weer en eenzaam nu
jouw hart laat strelen door een hand

Philip Demeester

Kruistocht

de wegblaasbare zucht van het verlangen
beklijft niet als de woorden stormen
als zinnen zich herhalen tot verveling
het eigen lijk zich nog versterkt

de weg en uit te blazen vlam van kaars
dooft uit als normen vormen worden
de regen als een zegen in jouw kleren
met haar en huid vervriest in kou

de weggeblazen stilte van het minnen
laat jou in leegte achter eenzaamheid
de grijze zachtheid van zich voegen

de weg te blazen bries van strelen
verzet zich als je wil en tot je moe
en eindeloos de ander in jezelf herhaalt

Philip Demeester

Engagement

altijd en steeds opnieuw
terug en altijd weer
wegen woorden wondverscheurend
wurgen zoenen strelen
overgave liefdesvoelen
nieuwe woorden nieuwe wereld

altijd weer en steeds opnieuw
roeste woorden oude messen
woelen woorden wondverscheurend
door jouw passie en de toekomst
zinnen sprekend en een zoen
die warme lippen blijft

soms en even
nu en dan

Philip Demeester

Eindgedicht

veel te lang
zwijgen woorden zonder stilte
tot jouw voelen
denken wordt

Philip Demeester

21.30 / Machteloos

veel te snel als altijd weer
dwingt een ander lijf jou
tot jezelf
en roept het strelen
zo voorzichtig
beelden op van wervelstorm

veel te vroeg als steeds opnieuw
verliest een jeugd zichzelf
in de lakens van een bed
verliest elke scherm
de wedstrijd van geweld

altijd weer als steeds opnieuw
druk ik jou het leven uit
want zelfs de stilte die ik schep
(voor jou)
draagt de stempel van mijn macht

Philip Demeester