Afscheid
de zon schrijnt
het water stroomt
langzaam verdort de huid
verrimpeld
het hart loopt lek
onmerkbaar als een hete
luchtballon
de geest vervlucht
wervelstorm van eindeloos
in de nacht en onder zon
zichzelf weerspiegelende
om elkaar verscheurende
atomen
door god verlaten en zichzelf
schijnt de zon
stroomt het water
tergend lang
zichzelf verlangen
Philip Demeester
Wolk
een huid die oliezijdezacht
een woord dat
de regen niet meer streelt
een glimlach als
een afgeleefd klavier
notenjubelend vergeeld
de idee die
zonder wissers in de wind
oogverblindend door de zon
een regenboog
en jij
die voor mij droomt
de sterren telt de nachten warmt
de zon benevelt op de middag
(een tentje bouwt terwijl ik vlucht)
zodat de einder in mijn ogen
bloeit als een woestijn
en jij
die sterven zal
als in mijn ogen staat te lezen
ik ben de laatste droom
vergeten
en weet niet meer
wanneer
Philip Demeester
Beeldband°
hier sterft het beeld en ook het woord
de mens verdwijnt en ook zijn droom
hier smelt de laatste foto
in de kilte van de oerknal
hier sterft het beeld en ook het woord
de mens verdwijnt en ook het dromen
Philip Demeester
° Vergeefs zoek ik een afscheid, dat niemand ooit zal horen.
Wereldreis°
de wagen staat
plompverloren samen
met duizend andere
op de vogelmarkt
- men verkoopt er
honden katten
knuffeldieren en
in batterijen opgefokte
dromen
ik lig
ergens onderweg
- de wrakken zoeven
voorbij van niets naar
nergens overal
felle bontgekleurde
lang vergeten
wanhoop
met blauwe ogen
openstarend
- de nacht is helder
de maan is mijn vriendin
het sterven mijn geleide
in een greppel
langs de weg
Philip Demeester
° Lange tocht naar onze droom.
Zonnetet°
het klein geluk waarvoor ik vocht
komt nu nog niet en ook niet later
toch niet voor mij terwijl ik vocht
voor je klein en menselijk genot
eenzaamheid scheurt nat en remmend
uit de bochten van je buik
schreeuwt gillend naar de buren
kom kijken kom en hoe ik sterf
dromen dwalen door de avondmerries
plompverloren wereldvreemd een geest
levend lijk van ander lijf
de poorten van het dagelijks genot
slaan klapperend in de wind en
op de vlucht ben jij gestorven
Philip Demeester
° De poorten van het dagelijkse sterven.
Mailing
en op de vraag
waarom ik niet kwam slapen
vannacht en heel de nacht
vannacht
en op de vraag
waarom ik langer leef
weet ik geen woorden te verzinnen
ik moest nog een gedichtje
fluisteren op papier
jouw oor
of nog
ik had nog niet gegeten
en moest nog sterven
of ook nog wel
waarom kan jij niet strelen
als wolven huilen
honger naar
verscheurde dromen
daar was ik lang toen ik vannacht
en heel de nacht niet bij je kwam
ik zocht voor jou een bed
en gooide steentjes langs de weg
ik moet een eindje stappen
voor de zon jouw ogen wekt
en zoeken naar een bedgenoot
voor als ik woordjes schrijf
voor als ik fluister
klop aan vreemde deuren
steeds weer zoek
een nieuwe droom
hier in de ochtendstad
Philip Demeester
Ghostwriting°
1°
ik schrijf mijn liefde in jouw naam
vorm je stem naar diepe buiken
spitse vingers trillen zacht
huid van een geliefde
eenzaam stervend
in jouw armen
die ik leerde
dansen
2°
ik schrijf de stilte in de ruimte
waarin jij het zachte wiegen
zware heupen lichte voeten
zand en zand en heuvelrug
(dat eindeloze trekken)
met lichte lichte voeten
voor het voetlicht
danst
3°
ik bouw de noten van de liefde
door het tikken van de tijd
en zonder naam verschijn ik
als publiek op de premiŠre
(herken de kracht niet meer
als duizend tonnen schreeuwen
aardvervreemd en bloemengooiend)
sterft een man hoe vreemd
zo zonder naam en geen gezicht
en reikt naar vreemde klanken
vallend in de stilte
Philip Demeester
° In memoriam Cyrano de Bergerac.
Grootstadverdriet°
ijskoud is mijn lijf
in bed naast mij een lijk
gevoelsbelading onbekend
de nacht komt klaar
de dag breekt uit
een lichtje fietst een weg
en weet, ik heb in jou geloofd
mijn liefde uit te delen
kreupel als ik was, gehandicapt
dat veel te grote hart
trillend van de kou komt leven in de stad
gewandeld in een veel te vroege stap
kleuren schitteren van rood en groen en
geel
de maan verbleekt in blauwe hemel
in de kilte voor de zon opstaat
sterft op steen verlaten
een jonge vrouw
zij had mijn liefde kunnen zijn
de fax staat stil geen liefdesbrief
geen zoemen door de lijn het lijf
ik schrijf niet hoe een mens verkommert
aan kilte drank en eenzaamheid
of hoe het vuil kruipt in de tepels
terwijl je aftrekt in het dons
Philip Demeester
° Eenzaam kan je besta alleen.
Vlees
richtingswijzer voor een leven
was ik ooit je liefdesgoeroe
dacht dat jij behoorde
tot het ras van goden
groots vrijgevig zou je leven
zorgen voor de kleine mens
Philip Demeester
Passie
buis op schoorsteen in mijn leven
symbool failliet mijn huis
hersenweeksel van een droom
de brandweerman rukt uit
krijgt de wagen niet gestart
blauw flikkert de paniek
open ogen rode haar
vlammend van verlangen
sterf jij van angst
voor vuur
Philip Demeester
Post-it°
ik zou vandaag niet willen praten
gewoon genieten van de zon
ik weet je hebt je droom verraden
dus heb je mij verlaten
Philip Demeester
° Coming out?
Liefde?
de nacht sterft uit en ik
klaarwakker
neem een foto van de tijd
kijk door het raam en zie
de ochtendzon
streelt aan je huid
ik kijk je aan door dikke muren
terwijl je slaapt wie weet
waarom je glimlacht nu
het water op de nachtkast
staart me triestig aan
en vraagt waarvan ik droom
de dag breekt aan en ik
moe en droomvervuld
stuur een foto van de tijd
een brand breekt uit
ik dek je toe
met het water van mijn traan
dag kijk uit de dag
fluistert
goeiemorgen in je oor
Philip Demeester
Dansles
kom zie ik laat je dansen
op de tippen van de tijd
ik toon je eindeloze einders
en wolken om te hopen
kom zie nu moet je dansen
met de volheid van je lijf
probeer jouw pasjes uit
en stemmen om te zingen
kom zie ik laat je los
je zoekt en wordt een wind
een vlinder in de zon
verdroogd mis je de zin
springt over afgrondrand
nu wacht ik op je gil
Philip Demeester
Solidariteit
glashelder wakker
vond ik van het dromen weer
de liefde
de warmte voor het vechten
en weet opnieuw
eenzaam stille wereld
hier leven goden
laten kleine kleine
mensen dromen
van geluk
hier vocht ik door de tijden
open wonden hoofd en hart doorboord
verbrande polsen bloeddoorlopen
ogen nemen van me over
want hier sterft - niemand
niemand eenzaam op de berg
maar weiden schapen als de wolken
van een veel te mooie
droom
jij spreekt niet meer tot mij
ik voel je dromen tanen
verglijden in een droge stroom
eindeloze eenzaamheid
ik sta perplex en machteloos
te kijken aan de rand
de weg loopt weg en ik loop door
zoekend naar de wegenwacht
vroeger gaf je mij je kamerjas
nu snurk je als ik droom
en dwaal op zoek naar zon
kom zei ik ik neem je hand
en trouw je met de maan
voordat je valt in 't spijkerveld
Philip Demeester
Verliefde wolk
waarom denk jij dan
dat een wolk niet lijden kan
omdat ze altijd voor je zorgt
de honger stilt de regen brengt
waarom denk jij dan
dat de wolk geen tranen laat
als jij de meren drooglegt
en haar de adem neemt
terwijl ze jou omhult
in zijdekleed van druppels
glinsterende tranen
kijk jij niet op of vraagt
waarom ze van je houdt
weet dat ook een wolk
voor elke traan een hart verliest
en ieder hart vol tranen zit
Philip Demeester
Goedemorgen
laat me nu de hele nacht
dwaalde ik in dromen
nam afscheid van je kamers
laat me nu ik ben weemoedig
op het midden van de weg
heb ik de strijd verloren
en jij de wereld en het dromen
laat me nu zwijg stil
mijn hart klopt leger
verwaaid de laatste woorden
Philip Demeester
Succes
verkoop je voor wat liefde
je zal het maken - ongetwijfeld
zonder mij
kan je
uiteindelijk
je hoofse roeping
achterna
Philip Demeester
Afscheid°
voor het raam wacht ik
om de zon gezicht te geven
staar ik door het glas
helder ijskoud staren
gaf je al mijn dromen
dag zon ik weet
je komt niet meer
tenzij vuurrood
mij de ogen
uit te branden
ik schrijf de laatste verzen
neem afscheid van je warmte
de ogen dicht de nacht begint
het lange
lange wachten
Philip Demeester
° Burn out.
Stilte
tekenend in de wind
geschreeuw van woorden
windkap op de oren
geluk
de muziek sterft uit
en zo mijn leven
Philip Demeester
