Tropische woordenstorm
-een hongergedicht-

toen je vannacht verborgen
triestig diep gelukkig
op en af de ladders hollend
met een glimlach breder
en dieper dan de zee
verborgen tussen manen
simpel naar me oogde
met een knipje van verlangen

toen sloegen zinnen neer als sneeuw

nu vliegen woorden als de meeuwen
zonder einde op de golven
op en aan doorheen de deuren
van mijn openstaande lijf
en willen niet meer wijken
voor de nacht vervliegt
in een knipoog van geluk

Philip Demeester

A-Politieke Gedichten

Afrika: to be or not to be

ik ben het muurbloempje van de wereld
de lijkengeur in het behang
ik ben de wegwerpluier
de pispaal van de rijken

ik ben een hongerhongerlijder
het einde van de generiek
ik ben de eenoog in het duister
de stapsteen voor een stoot

ik ben de schaamluis van de liefde
het plakken van de seks
ik ben het jeuken in de kont
het eczeem van elk genot

ik ben de bloem van het journaal
de horror van de liefde
ik ben het lijk in elke kamer
de zonde van het leven

Philip Demeester

UNWRA°

ik ben een god onder de goden
en leef dus zonder geld
het lijden vreet alompresent
voortdurend in mijn geest

ik ben een god in 't diepste van het lijden
een koning kruipend voor het water
ik ben een kroezelkop vol rechte zinnen
een god in 't diepste van mijn sterven

ik ben het buikje vol van niets
de gier te rijk voor deze mens
ik sterf van honger sterf van dorst
ik oogst de armoe van de rijkdom

een god ben ik in 't diepste van het lijden
terwijl ik stinkend sterf aan het vergeten
te zwak om afgemat de hoop nog te verliezen
verdrink ik woordloos god onder de goden

ik heb geen vuur meer voor dit leven
ik leg mijn lichaam er bij neer
het jonge wit verzuurt om ons
ik sterf al gillend van genot

ik ben een god in 't diepste van het lijden
want het genot is blank een luxedier
en ik ben zwarter nog dan god
in het diepste van het lijden

Philip Demeester

° United Nations World Relief Association

Muselvrouw

wat met honger niet vermindert
is de grootte van de tepels
en de schaamteloze lippen
zodat na honderd dagen honger
op het skelet
alleen nog leeft
obsceen dit is de mens
een kut
en (stijve) tepels

Philip Demeester

Ethiopië:

aan mijn kroezelvriendin
je rug toont je borsten bloot
je buik verwijst ons strelen
weg van daar naar het heelal
en verzinkt kortstondig
in moeras

je sigaret stuurt noodsignalen
uit je longen
je darmen slaken kankerkreten
van de pijn
en je benen kruisen armen
met je onschuld

etterend schreeuwt je huid
luid om verzoening
maar de armoe bijt haar weg
dwars doorheen je haar

je blik sterft af
je hebt het al gezien
terwijl je woordloos gillend
je tong verbrandt
aan de kreten van je honger

Philip Demeester

The bitch

-somalische vervoering-
ik ben verliefd
ik ben verlaten
depri depri aan de wand
het land loopt leeg
het lijf bloedt uit
abortus aan een
maatschappij
ik schijt me leeg
machinegeweer
mijn kogels heten liefde
trouw en zekerheid
mijn kots is eenzaamheid
mijn diarree verlatenzijn
mijn buurvrouw sterft van honger
terwijl ik diep-teder in haar ogen
voor eeuwig naar de liefde zoek

Philip Demeester

Unctad°

dag vrouw ik kan het niet vergeten
je haren wild en eindeloos je benen
zwoele nachten zwemmend door de hemel
vrijend als de vogels in de zon

jouw gespletenheid beroert mijn zinnen
ik leg mijn handen op je dijen

dag vrouw ik kan het niet vergeten
dat we vergeten dat we doen
alsof we niets meer voelen

we kijken droevig naar de einders
vervlogen in jouw ogen
en vergeten dat we sterven
langzaam van de dorst

Philip Demeester

° United Nations Conference on Trade and Development

Carrière

ik wacht hier langzaam
op mijn sterven
mijn lange lange
hongersterven

geniaal fotogeniek
mijn televisie-dood

ik ben de eindeloze schrijver
van de lijnen
lege ogen geen gevoel

koel bestudeer ik
in de monitor
de draagkracht
van mijn sterven

rillend van de koorts
suggereer ik
koel bewust
een schoudershot
terwijl haar voet nog net in beeld
afwezig toch aanwezig
met een reutel op de klankband
de stress niet overleeft

(maar niettemin ben ik in beeld)

ooit was ik god
maar niemand heeft het ooit geweten

Philip Demeester

Ontwikkelings-object

ik kots van honger naar verlangen
naar wat water voor mijn dorst
de zon kookt ijskoud in mijn ogen
schenk mij uw regenwoud

kijk daar komt de zondvloed
aangeraasd door de woestijn
ik wil een zwemvest om te drinken
en een cruiseschip om te vluchten

bid voor mij want god is dood
en neuk mij voor de gieren komen
gillend van genot ben ik een lijk
het fel begeerd ontwikkelings-object

Philip Demeester

UNDP°

meer sporen liggen braaf
daar in mijn achterhoofd
dan in het hele
afrikaanse continent
mijn overtuiging is zo klein
om kinderen te voeden
en tussen mijn gespletenheid
en het naïef geloof
verdwaalt een vrouw
verliest haar dochter
ook de hoop
ooit van liefde nog te dromen

onder lege manen
begint hun zwerftocht
naar het sterven

Philip Demeester

° United Nations Development Program

Save the World / de hulpverleenster

rustig bijna vredevol
wacht ik op het terrasje
van de volle maan
tot je heel misschien
afscheid nemend van je mannen
alleen aan mij
voorbij loopt
danst
zweeft
en met je brede glimlach
straalt
mijn honger is voorbij

Philip Demeester

Economische vluchteling

ik heb brandwonden op mijn ziel
en rimpels op mijn gat
mijn boezem ingevallen
ik wacht angstig op mijn dood

ik loop terrasjes af op zoek
naar lege borden levenslust
ik zoek contact met jou
verlos me van de honger

mijn huid blaakt van de puisten
etter spuit mijn hersens uit
en leger nog is mijn gevoel
mijn buik staat bol van dorst

brandwonden vreten aan mijn ziel
ik zoek contact met jou
maar leger nog is het gevoel
verlos me van mijn dood

Philip Demeester

Colosseum: de gladiatoren

Neem een stoel en kom erbij
de tafel is al leeg
neem een pint en drink ze leeg
het water was ooit wijn

vijl je nagels scherp je klauwen
jouw strijd is ons vermaak
en als je wint en wint
en wint
en iemand sterft van ons
natuurlijk wees gerust
dan krijg je
heel misschien
een stukje
van zijn taart

Philip Demeester

Nieuwe Economische Orde

zweet barst uit gespleten schedels
bloed kwijlt uit gebroken neus
gekookte ogen strelen darmen

de zon braadt geschoren hersens
laarzen scheuren borsten stuk
kots kwijlt uit het hart

en lavendelroze flirt een vlinder
met de dood

Philip Demeester

De zwarte bast van het geo-politiek blok

hij is zo naakt zo zonder uniform
zo hulpeloos zonder zijn matrak
hij is zo kwetsbaar zonder laarzen
en banger dan zijn kale kop

hij is zo eenzaam na het bloedbad
na het geweld wil hij een fruitsap
uit angst voor wespen moordt hij verder
hij is zo bleek zo zonder uniform

Philip Demeester

Solidariteit

noodzakelijk is het
absoluut
dag na dag voor ieder jaar
om niet van eenzaamheid te sterven
luidop
en dag voor dag en
steeds opnieuw
luider nog
en weer opnieuw
je liefde te verklaren
en dus
je solidariteit

met de hongerlijder op je schoot
en de uitgebrande asielant
met je moeder aan het raam
en de pas ontslagen
homoseksueel

de rest kan
wegens plaatsgebrek
de tijd niet langer
weerstand bieden

Philip Demeester

Sarajevo: god is dood en zo de mens

Der Untermensch

flits mij eeuwig vast
veeg het leven uit mijn face
flash mijn ogen rood
bloeddoorlopen als konijn

Gott ist tot

in het album van zijn geest
telt hij triomfantelijk de lijken
en slingert onder luid gedonder
bliksemvuren naar de mens

Diesseits von Gut und Böse

leven zult gij vloeken vrijen
bibberen van angst en van genot
en niet uit pure lafheid
hele continenten laten sterven

Der Übermensch

ik ben een god in 't diepste van mijn lijden
en voel wat niemand ooit wou weten
ik ben geen kleine burgeridioot
en sterf als wagner op de bühne

Die ewige Wiederkehr des Gleichen

brullen van de pijn ik ben gewond
ik sterf van honger zonder woord
ik ben het niets ik ben de angst
god is dood en niemand kijkt

Menschliches, Allzumenschliches

god is dood en zo de mens
oude woorden zijn mijn dromen
nieuwe grenzen ken ik niet
en eeuwig sterf ik zonder zin

Philip Demeester

Waterman: de diplomatenpen

mijn woorden stikken in lawaai
het gevoel vervreemdt zichzelf
ik ben de lang vergeten lover
geen zoen krijgt mij nog warm

ik heb geen geld meer om te dromen
geen toekomst om te strelen
mijn pen is hopeloos versleten
maar een nieuwe krijg ik niet

ik schrijf mijn kreten op de fooien
die een ander voor mij int
ik spuit mijn woorden zonder houden
en mijn inkt is bijna op

ik krijg geen loon naar dichten
en minder nog voor mijn gevoel
straks sterf ik uitgewrongen
vervlogen in de laatste snik

dan kan de noodhulp mij bereiken
een luchtbrug van vergeten
een lange hete zomer
woestijnstorm van de dood

het geweten is papier
een zomerdecolleté
bij koude lang vergeten
en 's zomers veel te heet

ik neuk niet schrijf de woorden
die niemand ooit wil horen
mijn volk werd uitgestorven
en ik ben bijna leeg

Philip Demeester

Vluchteling
-het land van de ondergaande zon-

Ethiopië

op weg naar ongekende stranden
een beetje honger voor mijn dorst
doorkruis ik hele continenten
nieuwe pijnen voor mijn lijden

Koerdistan

te voet op volle treinen
mijn weg doorheen het stof
in modder kruipen bij verfrissing
de regen drukt me verder weg

België

kleine krabbels op een viltje
denken of het gat afvegen
tralies groeien in de ogen
succes verdooft mijn geest

Philip Demeester

Ghetto de Paris

Voorstadsellende

driest verlangend smachten naar
jong vlees
jouw wazige blik in mijn trieste ogen
shit
vrijheidsvrijen tegen
nachtelijke merries

sky-diving op een voorstadstrein
geschoren kut genot en tepelpijn
uitzichtloze tuinen van ellende
driest verlangend smachten naar een
frisse vrouw

Voorstadsmoord

niemand weent met druipgevoel
ellende kreunt mijn woorden rot
pokdalig is de toekomst
niet eens aan mij besteed
een lijntje zonder zin
een komma zonder punt

mijn laatste woorden hangen door
als een gestolen nacht
leonidas coke pralines
het laatste loodje weegt zo zwaar
daar in mijn hersenpan

ik ben een komma zonder zin
een verloren spatie in de wet
het gezicht ben ik verloren
en een leven had ik nooit

Philip Demeester

Arbeit macht Inflation

consumptie is de maandstond
van het leven
de tampax van de staat

produktie kost factoren
mijn haren zijn te wild
kapitaal is intensief
mijn staart te lang
integrale kwaliteit
de wereld stoot me uit
de lonen zijn te hoog
controle kost een leven
het mijne te goedkoop

consumptie is
de maandstond van het leven
de tampax van de staat

Philip Demeester

Besparingswoedepressiviteit

meesterlijk bekend
het besparingsideaal

ik vlucht
van stad tot stad
voor de eenzaamheid
die woekert om me heen
die ik creëer
van dag tot dag
op elke bühne
bij elke stap
in elk café

woedend depressief
de besparingsidioot

Philip Demeester

Minnaar

gelukkig ben ik minnaar
van de arbeidslozensteun
vernederd vrolijk dans ik ja
voor het condoom van levenslust
ik kan niet slapen van verveling
en van je natte hete lippen
ik droom van werk en van erkenning
van gouden ketens zonder roest
ik kijk te diep in decolletés
en verdrink in armoelust
zichzelf creërend voorbeeld
van de eindeloos vermoeide
dopper

Philip Demeester

Sollicitatie / werkloosheid

Geachte Mevrouw,
Mijnheer,

Graag dank ik U
voor Uw uitnodiging tot
sollicitatie
van één één tweeduizend en nul
die gisteren ver=scheen
in de krant van morgen

Zelf heb ik ze nog nooit doorlopen
de door U voorgestelde
procedure
Net zo min heb ik
de capaciteiten
die U ver=wacht

Ik geloof ook niet
dat U mij recht zou doen
op deze wijze
in mijn eigenste capaciteit
van educated dwarsdenker

Daarom, ik wil U niet ontmoedigen
stel ik voor dat wij
d.w.z. ik U
elkaar zo snel mogelijk
ont=moeten

Opdat U
dit sollicitatiegesprek
grondig zou kunnen
voorbereiden
stuur ik U hierbij
mijn beknopt CeeVee
op floppy

Met onderdanigste ambitie
zit ik weldra
op uw zetel

Die dan misschien al
zichtbaar
op zijn kop en in de modder
staat

Philip Demeester

Zomersonate

terwijl de vogel ongelukkig zit
te staren naar de haan
sterft de muis miauwend
van de honger op de maan

de zon besproeit de koffie
met haar kankerende straling
en ik moet kotsen in mijn buik
die zwanger is van stront

terwijl de boa ongelukkig lonkt
aan de voeten van de olifant
vertrappelen mijn kinderen beestig
het leven op de zon

het einde vraagt om woorden
die sterven in het bloed
de wereld menstrueert
en aborteert haar vrucht

Philip Demeester

Burn Out

begrijp me niet verkeerd
ik pak je vast omdat
alle
ellende van de wereld
op mijn schouders drukt
veeg me niet
de pan uit
ik heb ook voor jou
gesproken
zwijg niet
nu ik op je schouders huil
en de rekening niet langer
opgaat

Philip Demeester

Luxesentiment

tienduizend is de prijs
voor de postzegel naar je hart
zevenduizend tankers
voor de tranen van je klit
en één slok water
bevrucht mijn land

Philip Demeester

Liefdesgedichten en andere Sado-Masochistische Praktijken

Monogamie / liefde

ik vind je borsten, mooi
je stem zo helder als
het zonlicht in de nacht

ik streel de lippen van je macht
en verdrink in zure regen
als een douche van genot

ik druk je vingers vol muziek
dwars doorheen je navel
tot ze breken als klavieren

ik streel je ronde billen glad
en ram mijn liefde in je strot
tot je anus schreeuwt om bloed

Philip Demeester

Onderwijs

ik wil je grote borsten strelen
je hart masseren onder tepels
tussen benen gluren naar genot
een toekomst dromen zonder sneeuw

mijn gebaren vormen o zo traag
die liefdeskringen op je huid
tot je van verlangen gilt
en bang de ogen sluit

ik wil je penetreren in je kont
je anaalfixatie openrijten
ik wil je denken perverteren
en dromen van je onschuld

Philip Demeester

Ideologie / sentiment

het is niet mooi
en toch de waarheid
omdat je moet studeren
om de wereld te veranderen
kan ik je helemaal niet zeggen
je zit
op de verkeerde weg

ik zeg het niet
maar jij
je weet het wel
en wil het toch niet horen

de strijd tegen het sentiment
kan in de lente
niet gewonnen worden
want dan gaat het getooid
met de vrolijke glimlach
van het gevingerd wandelen
en het zacht versieren

Philip Demeester

Ontwikkelingsproblematiek

als ik van je hou
dan wil ik enkel
tepels vol van genot
een geest als spuitend water
levenslust
en
ronde vormen

vreemde vogels vliegen
door het park

en als ik naar jou kijk
dan zie ik enkel en alleen
doorboorde tepels
verkrachte geesten
zwangerschapsgestreepten
en
verdorde huid

vreemde vogels sterven
diep verborgen
in de hemel

Philip Demeester

Amnesty International

ik druk jouw sigaret uit
op jouw tepel
je jankt van pijn
en blust het vuur
het vocht druipt geilend
uit je lippen

ik druk jouw sigaret uit
op jouw tepel
je jankt van pijn
en blust het vuur
met het vocht
dat geilend
uit je lippen druipt

ik druk jouw sigaret uit
op jouw tepel
het vocht druipt geilend
uit je lippen
je jankt van pijn
en blust het vuur

Philip Demeester

Tranen

tranen zijn de parels
van je overgave
het einde van je lippen
het toppunt van genot

alleen:

zoveel leuker is het toch
als ik zelf
vooraf
de slagen gaf

Philip Demeester

SM / AI

je hart dreunt
over het toneel
de wereld
martelt
met elke klap die je
incasseert
klopt het oorverscheurend
met elke tepelklem
gillend
vergeet het meer
en meer
zichzelf
het dreunend hart
het gespleten
geslacht
en als je
eindelijk
klaarkomt
van de pijn
projecteert de openstaande
snee
sappend jouw verlangen
oneindig
op het scherm

Philip Demeester

Betoging / zomerfestival

trots rechtop met zware borsten
hangend lager dan normaal
lachend door de zomerstraten
geen macht krijgt mij ooit klein

men vindt me lelijk ik ben sterk
men vindt me dom ik heb gevoel
men vindt me lomp ik ben artiest
men vindt me vrouw ik ben genot

trots rechtop met zware borsten
lachend hoger dan normaal
strijdend door de winterstraten
geen klacht krijgt mij ooit klein

Philip Demeester

Zomergenot

uit hun houders springen
borsten
rollen zich wellustig
in een plas
van zweet en bloed

tranen janken
van genot

Philip Demeester

Hiroshima: un pas d'amour

I

haar blik ligt diep verborgen
in de vingers
die zacht je dijen aaien
het lommer van haar brede lach
schenkt koelte aan de eenzaamheid
die om de vrouwen sluipt
haar lange haren wuiven afscheid naar
het angstig leven
en trillend verzoenen
haar lippen
jouw gespletenheid

II

je blik ligt diep verborgen in je vingers
het lommer van je lach geeft koelte aan je eenzaamheid
je lange haren wuiven naar je angstig leven
en je lippen zoenen trillend je gespletenheid

III

de blik ligt diep verborgen
in de vingers
zorgend op het open been
het lommer van de brede lach
schenkt koelte aan de koorts
die om het sterven sluipt
lange haren wuiven afscheid
naar het angstig leven
en trillend verzoenen
lippen
de gespletenheid

Philip Demeester

La diplomatie sentimentale:

verkeerd verdrag
teruggetrokken achter beide ogen
bekijkt vervreemd de man
met tranen in de ogen
de (opgetooide) mens

stemloos tiert hij woest
het sterven neemt geen eind
en bloedend kotst zijn maag
gemarteld op papier

verzopen in de inkt
verzwemmen zich de beelden
en onleesbaar zijn de woorden
van het poëtisch manifest

Philip Demeester

Cultuur

rechtop loopt de man en zo de vrouw
hartstochtelijk hardhorig proberen te vergeten
verbergt ze voor zichzelf en god
bloedend jankt ze op haar benen
kort gerokt wil ze besprongen
bezeten als een dier
veredeld in de kunst van schijn
spuwt ze blond blauwogend
kinderen in de modder
goedgeketend aan hun lijf
geworpen uit een beestig nest
weten dat de pijn zich zo vermeerdert
en gespletenheid nog groeit

Philip Demeester

Onderontwikkeling

ik ben te gek om
los te lopen
te arm om rijk te worden
te knetter om
een man te zijn
te lullig voor een vrouw
ik ben al lang
niet meer
en zal het ook
nooit worden

Philip Demeester

Drift°

ik laat mijn woorden spreken
en tril van angst voor elke zin
ik wil je oren niet verneuken
en kan mijn lijf niet lijden

ik citeer mijn eigen lieve woorden
stijfhoofdig als een lat
ik sla eenieder om de oren
met mijn eigen dwaas verhaal

ik wil je heupen horen spreken
en rond je kont je strelen
maar honger doodt de zinnen
en dàt was ik vergeten

Philip Demeester

° het denkbeeldig verhaal van een ethiopische hongerlijderpoëet die op het terrasje van de faam een critica versiert

Oppositie / psychologie°

° dit gedicht is de nagel
op de halsband van de macht
het bewijs van eigen stelling
de verkrachting van zijn doel

ik kijk naar mensen als naar dieren
ik hoor niet thuis op deze wereld
mijn blik vervreemdt zichzelf
ik kan het glas niet penetreren

ik zie toch alles chreeuw het uit
het licht is fel en niemand luistert
ik ijsbeer werkloos door de hitte
maar niemand ziet zijn eigen kooi

ik eet van snoepjes krijg subsidies
vreemde vogels zij beschermd
breek ik uit dan vang ik prijs
keurig slaapschot in het hart

wat maakt uit wat niemand voelt
tralies bloeiend in de geest
jouw gevoel vermurwt me zacht
en ik jank huilend van de troost

Philip Demeester

Blues: de negatie van het leven

ik ben ziek van blind verlangen
en van weemoed naar de blues

vlijmscherp zijn je nagels
en ook de snede van je geest

ik wil een kroezelkop
en van een kut hetzelfde

veel te langzaam op je huid
streel ik de ronde van je lijf

ik wil je kroezel-koppig
en vlijmscherp in het hart

ik dans de ronde van begeren
veel te langzaam op je lijf

van blind verlangen word je ziek
en van weemoed naar de blues

Philip Demeester

Het loslippig kleinood

zo triestig als het hondje van een hoer
zo eenzaam als de dopper zonder boord
zo platgetrapt als een proletenkind
ik dus

door je trui wil ik je tepel zien
en door je borst je hart
je lippen zwellen van genot
en door je huid wil ik je nemen

je staat je op te wrijven
een knie dringt in je kut
ik wil je tepels strelen
en drinken van jouw lijf

je poesje twijfelt onbereikbaar
onzeker op haar benen
maar het leven is loslippig
een kleinood vol van pijn

Philip Demeester

Terrasje

Je draagt shorts
maar open staan je pijpen
vlijmscherp schiet verveling
door je openstaande kut

met de handen in je zakken
streel je
onschuldig onopvallend
de kroezels van je schaamte
vol verlangen

en als ik vriendelijk beleefd
een foto vraag van jouw genot
dan klap je dicht
als een flapdeur zonder slot

Philip Demeester

Vakantiegenoegens

ilse on the rocks
je bent zo koud zo warm
je smelt me weg
als zon voor ijs
ik lik je schoon
mijn witte dame
mijn warme chocklala
mijn koude douche
mijn ilse on the rocks

Philip Demeester

Burger-ideologie

ik ben een kleine burger
pubermeid
mijn bril doorzichtig als mijn borsten
mijn tepels frisser als mijn klit

kom pak me in de trein kom pak me nu
kom pak me met je kracht
kom, en bezoedel me
of ik verdor
als een fontein
ik wil het wel ik wil het niet
wie weet of ik het wil

(ik ben niet meer die kleine burger
pubermeid
maar meer gelijk dan anderen
en minder dan de beste
zijn mijn tepels
onbereikbaar
en doorzichtig als mijn klit)

Philip Demeester

Jong

hoe kan ik modieus modern
met borsten als mijn moeders
moeder

hoe kan ik een meester vragen
en aandacht voor mijn lijden
als voor de zon en het genot
mijn huid zich steeds verbergt

hoe kan je van mij houden
als ik niet eens
de kranten voor je lees

Philip Demeester

Zwembad

bleek gekleed met rode haren
kijk ik vol verwachten
naar je benen

korte rok en lange haren
je haarspeld vangt mijn blik

de zon speelt op je lippen
en vraagt geen antwoord van je mond
vochtig schijnend spreek geen woord

je haar verbergt je schaamte
en kroezelt van verlangen

gebruik je stem vertel me niets
het kreunen overtuigt de zon
de nacht en jouw verlangen

je rug spreekt boeken in de wind
zolang geen zucht het zicht verbleekt

het water zwemt doorheen je woorden
jij droomt vooruit maar ik zie zweet
dus pijnlijk leven en genot

Philip Demeester

Het passieloze intellect

de afstand tussen jouw
woorden en jouw lippen
tussen je liefde en je huid
je passie en je tepel
is onbegrijpbaar groot

de afgrond tussen jouw
tranen en jouw klit
is dieper dan een snee
die niet te naaien valt

de ringen aan je vinger
zijn groter dan de leegte
van je lichaam naar je geest

de diepte van je blik
verdrinkt de horizon

ongrijpbaar ben je niet

Philip Demeester

Verlangen

Ann ik wacht nog steeds op jou
in de ruïnes van mijn pijn
ik streel nog steeds je borsten
in gedachten aan je lijf

Ann ik wacht nog steeds op jou
en in gedachten ben je ver
maar sporen zoekend naar jezelf
galoppeer je op mijn toekomst

Ann ik zoek nog steeds naar jou
maar van verlangen ben ik ziek
en in gedachten ben je vrij
maar niemand weet waarom

Philip Demeester